Strona główna Leczenie migotania przedsionków Strategie leczenia przewlekłego

Leczenie migotania przedsionków

Strategie leczenia przewlekłego

Istnieją dwie podstawowe strategie leczenia przewlekłego migotania przedsionków:

Pierwszą z nich jest usilna walka o wyeliminowanie arytmii, a później o utrzymanie normalnego rytmu zwanego zatokowym.
Walka o utrzymanie rytmu zatokowego polega na przerywaniu napadów migotania z zastosowaniem leku antyarytmicznego lub kardiowersji elektrycznej. Dla dalszego utrzymania tego rytmu stosuje się lek antyarytmiczny lub wykonuje ablację migotania przedsionków. Tak leczy się najczęściej osoby młodsze, bez poważnych chorób serca, u których migotanie jest napadowe, często nawraca i istotnie zakłóca jakość życia chorego.

Drugą strategią jest akceptacja migotania przedsionków i zastosowanie leczenia warunkującego prawidłową częstość rytmu komór serca, czyli nie za szybką ani nie za wolną. Strategia akceptacji migotania polega przede wszystkim na stosowaniu leków chroniących przed zbyt szybkim rytmem komór serca (beta-blokery, np. metoprolol, bisoprolol i inne lub werapamil, digoksyna). Jeśli rytm jest zbyt wolny, wówczas chory wymaga wszczepienia stymulatora serca. Tak leczy się zazwyczaj osoby starsze z migotaniem utrwalonym, gdy arytmia nie powoduje poważnych objawów.

Zasada wszczepiania stymulatora srca

Realizacja: Realizacja MEDICALmultimedia