Strona główna Migotanie przedsionków i ryzyko udaru mózgu Ocena ryzyka udaru mózgu

Migotanie przedsionków i ryzyko udaru mózgu

Ocena ryzyka udaru mózgu

Nie u każdego pacjenta z migotaniem przedsionków jest takie samo prawdopodobieństwo wystąpienia udaru niedokrwiennego mózgu. Aby zobiektywizować ocenę stanu zdrowia, wprowadzono zestandaryzowane ankiety i wielkość ryzyka ocenia się za pomocą skali CHA2DS2-VAS.

 

 Skrót CHA2DS2-VASc pochodzi od pierwszych liter angielskich nazw czynników ryzyka wystąpienia udaru lub innych zatorów obwodowych:

Congestive heart failure/left ventricle dysfunction
Hypertension
Age ≥75 years
Diabetes mellitus
Stroke/transient ischemic attack/thromboembolism
Vascular disease
Age 65–74 years
Sex category

Dawniej do oceny ryzyka udaru w migotaniu przedsionków używano sześciopunktowej skali CHADS(Cardiac failure, Hypertension, Age, Diabetes, Stroke), ale wykazano, że jest mniej dokładna niż CHA2DS2-VASc, zwłaszcza przy wyodrębnianiu osób, które mają naprawdę bardzo małe prawdopodobieństwo wystąpienia udaru i nie muszą być leczone przeciwzakrzepowo.

Skala CHA2DS2-VASc wyodrębnia trzy kategorie ryzyka udaru niedokrwiennego mózgu w migotaniu przedsionków:

  • wynik 0 oznacza małe ryzyko udaru
  • wynik 1 oznacza umiarkowane ryzyko udaru
  • wynik ≥2 oznacza duże ryzyko udaru.

Największe ryzyko udaru niedokrwiennego mózgu występuje u chorych z migotaniem przedsionków, u których już wcześniej rozpoznano udar mózgu lub przejściowe objawy niedokrwienia mózgu oraz u chorych w wieku powyżej 75 lat.

Jeden punkt w skali CHA2DS2-VASc oznacza ryzyko 1,3-2% incydentów zakrzepowo-zatorowych na rok, 3 punkty – 3,2% na rok, 6 punktów – 9,8% na rok, zaś maksymalne 9 punktów daje wskaźnik 15,2% na rok. Szacuje się, że tylko ok. 10% chorych z migotaniem przedsionków nie ma wskazań do przewlekłej antykoagulacji, a roczne ryzyko wystąpienia udaru mózgu w tej grupie wynosi około 0,5%. 

Strategię postępowania przeciwzakrzepowego w migotaniu przedsionków według aktualnych europejskich zaleceń przedstawia następujący algorytm:

 

 

 

 

U chorych z wynikiem CHA2DS2-VASc równym jeden ryzyko udaru wynosi ok. 1,3-2% w ciągu roku, co uważa się za wskazanie do długoterminowego stosowania leczenia przeciwkrzepliwego. Pacjenci z wynikiem w skali CHA2DS2-VASc równym dwa lub więcej mają silne wskazanie do przewlekłej antykoagulacji bez względu na płeć.

Wynik w skali CHA2DS2-VASc równy 0 oznacza, że pacjent może nie stosować profilaktyki przeciwzakrzepowej. Jeśli pacjent nie chce stosować antykoagulacji, warto rozważyć skojarzone leczenie przeciwpłytkowe kwasem acetylosalicylowym 75-100 mg na dobę z klopidogrelem 75 mg na dobę (w przypadku niskiego ryzyka krwawienia) lub – mniej skuteczne – jedynie kwasem acetylosalicylowym 75-325 mg na dobę.

Uważa się, że trzepotanie przedsionków niesie takie samo ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych jak migotanie przedsionków, dlatego zalecenia profilaktyki udaru mózgu opracowane dla migotania przedsionków stosuje się także w tym przypadku.

Realizacja: Realizacja MEDICALmultimedia